İyi bir tanıtım çalışması, gösterinin kendisinin duygusunu yakalamalıdır. Gösterinin tanınmasını sağlamasının ötesinde, seyirciyle duygusal bir bağ kurması gerekir. Seyirciye bu mekana ve bu oyuna gitmeleri için bir neden vermeliyiz.

Bu duygusal bağı kurmak için gereken şey ‘fikirdir’. Birçok farklı şekilde uygulanabilen ve gücünü kaybetmeden her kanalda ilerleyebilen özgün, etkileyici bir fikir…

Fikir ise, eserin içinde gizli, eserin yaratıcılarında, yazarında, uyarlayanında, yönetmeninde, rejisinde, sahne tasarımında, ele alınış tarzında, zamanda, mekanda gizli...

Seyirciler artık gösterilerle düzenli, doğrusal bir şekilde karşılaşmıyorlar. Önce bir sosyal medya içeriği, ardından bir fragman, sonra oyuncu röportajı, sonra bir arkadaşın paylaşımı, sonra bir eleştiri alıntısı, sonra yeniden hedefli bir reklam, sonra web sitesi, sonra yapım fotoğrafları ve son olarak bilet satış sayfası görebilirler. Yolculuk parçalı, dikkat dağıtıcı ve genellikle uzundur. Üstelik hazırladığınız her çalışma, sosyal medya akışlarının birkaç saniyede bir sonsuz bir eğlence akışıyla yenilendiği bir dünyada, bu ekosistemin tamamında etkili olmalıdır. 

Rekabeti nerede gördüğümüze bakalım. Tiyatro dünyasında rakip bir başka oyun değildir. Tam tersi güzel oyun seyrettikçe, seyircinin diğer oyunları izleme isteği artar. Burada aktif olarak karar vermeye çalışan seyirci bizim çalışma alanımız. Yorgun, dikkati dağılmış, fiyat konusunda hassas, zaman ve yol planlaması yapmak zorunda olan ve tüm bunları bir fiyat aralığına sığdırmak zorunda olan seyirci.

İş artık sadece insanların hatırlayacağı tek bir görüntü yaratmak değil, insanların etkileşim kurmak istediği bir fikir yaratmaktır. Fikir, yani oyunun kimliğinden oluşturduğumuz, seçtiğimiz fikir, işin kişiliğini oluşturur, yaşar hale getirir, bir ritim kazandırır. İyi bir fikir, özellikle sosyal medyada, seyircilerin ve takipçilerin yanıtlarıyla, sorularıyla, tartışmalarıyla tamamlanır. Nefes alır. Diğer türlüsü sadece gürültü yapmaktan öteye gitmez.